Pralka schowana za frontem meblowym to częste zamówienie, zarówno w kuchni, jak i w łazience. Chodzi o miejsce i o wygląd: wnętrze nie jest zdominowane przez białe urządzenie. Żeby zabudowa działała, pralka musi być ładowana od frontu, a wokół niej trzeba zostawić luz na wentylację i przyłącza: około 3 cm po bokach i do 10 cm z tyłu. Typowa pralka do zabudowy ma około 82 cm wysokości, 60 cm szerokości i 55 cm głębokości.

Dlaczego zabudować pralkę?

Po pierwsze wygląd. Pralka za frontem przestaje odstawać od reszty mebli, nawet jeśli to starszy model w innym kolorze niż zabudowa.

Po drugie miejsce. W małej łazience przeniesienie pralki pod blat albo do słupka pozwala zmieścić większy prysznic czy szafkę na ręczniki. W kuchni pralka może stanąć w ciągu szafek pod wspólnym blatem, zwykle obok zlewu, bo tam jest woda i odpływ.

Pralka w kuchni – zalety i wady

Pralka w kuchni zwalnia miejsce w łazience. W kuchni zwykle łatwo o dostęp do wody i kanalizacji przy zlewie, a podłoga jest stabilna. Dla osób, które dużo czasu spędzają w kuchni, to też wygodne: można nastawić pranie między jednym a drugim garnkiem.

Wady też są. Wirowanie słychać, co przeszkadza zwłaszcza w kuchni otwartej na salon. Pralka zajmuje miejsce na jedną dolną szafkę, a mokre pranie trzeba nosić do innego pomieszczenia. Warto też pilnować, żeby przy pakowaniu prania nie trafiały do bębna resztki jedzenia.

Wymagania techniczne zabudowy pralki

Pralka potrzebuje dopływu zimnej wody, odpływu do kanalizacji i gniazdka z uziemieniem. Jeśli w kuchni brakuje osobnego zaworu, można zastosować baterię zlewową z dodatkowym przyłączem do pralki lub zmywarki. Przed zakupem sprawdź długość węży i kabla.

Pralka wydziela ciepło i wilgoć, więc szafka nie może być szczelna. Zwykle nie ma tylnej ścianki albo ma otwory wentylacyjne. Luz około 3 cm po bokach i 5–10 cm z tyłu zapewnia obieg powietrza i sprawia, że drgania nie przenoszą się na meble. Pralkę trzeba dokładnie wypoziomować. Pomaga też mata antywibracyjna.

Jeśli chcesz zabudować zwykłą pralkę wolnostojącą, sprawdź, czy da się zdjąć górną pokrywę (przy montażu pod blatem) i czy ma regulowane nóżki. Pralki ładowane od góry do zabudowy się nie nadają, bo nie da się otworzyć klapy.

Jaka pralka do zabudowy?

Do wyboru są pralki wolnostojące, które można zabudować, i modele przeznaczone do zabudowy. Te drugie są przystosowane do montażu frontu meblowego i mają wymiary dopasowane do standardowych szafek.

Typowa pralka do zabudowy ma 81–83 cm wysokości, 59–60 cm szerokości i 54–57 cm głębokości, więc mieści się pod standardowym blatem kuchennym. Zabudowa dodatkowo trochę wycisza jej pracę.

Do płytkiej wnęki są modele slim (40–45 cm głębokości) i superslim (33–39 cm), często z bębnem na 5–7 kg. Pojemność dobierz do domowników: 5–6 kg dla jednej lub dwóch osób, 6–7 kg dla trzech, 8 kg i więcej dla czterech i więcej. Zwróć też uwagę na głośność wirowania, zwłaszcza jeśli pralka ma stać w kuchni.

Jak zabudować pralkę wolnostojącą w kuchni

Pralka musi być ładowana od frontu i mieć zdejmowaną górną pokrywę, żeby zmieściła się pod blatem. Regulowane nóżki pozwalają wypoziomować ją i dopasować wysokość.

Wnęka na zabudowaną pralkę powinna mieć luz około 3 cm po bokach i 10 cm z tyłu. Podłoga pod pralką musi być równa i stabilna, a szafka głębsza niż zwykle: około 65 cm, gdy front pralki zostaje widoczny, i około 70 cm przy pełnej zabudowie.

Najprostsze jest zasłonięcie pralki frontem meblowym w kolorze reszty szafek. W wysokiej zabudowie sprawdzają się też drzwi przesuwne. Front nie może utrudniać dostępu do bębna i szuflady na detergenty. Na proszki i płyny warto zaplanować obok wąską szafkę cargo.

Pralka w łazience – jak ją zabudować

Najczęściej pralka stoi w łazience. Popularne rozwiązanie to pralka pod wspólnym blatem z umywalką (najlepiej wpuszczaną) albo z dodatkowym miejscem na kosmetyki. Zabudowa pralki tworzy wtedy jedną linię mebli i daje dodatkowe szafki.

Inna możliwość to zabudowa pralki we wnęce albo w szafie, za drzwiami przesuwnymi lub zwykłymi. W słupku pralkę i suszarkę można ustawić jedna nad drugą, co oszczędza miejsce na podłodze. W bardzo małej łazience pralka typu slim może stanąć obok stelaża WC pod wspólną półką.

Najczęstsze błędy przy zabudowie pralki

Problemy z zabudową pralki zwykle mają trzy przyczyny: złe wymiary, brak wentylacji i brak dostępu serwisowego. Pralka wciśnięta bez luzu przegrzewa się, mocniej drga i hałasuje, a podłączenie węży staje się trudne. Minimum to około 3 cm po bokach i 10 cm z tyłu.

Szafka bez wentylacji zbiera wilgoć, przez co płyta może puchnąć. Potrzebne są otwory albo brak tylnej ścianki. Sprawdź też wysokość odpływu (zwykle 60–100 cm nad podłogą, zależnie od modelu) i stabilność podłoża.

Trzecia sprawa to dostęp. Zabudowa pralki powinna pozwalać wysunąć urządzenie przy awarii i dostać się do filtra. Drzwi na zawiasach są tu wygodniejsze niż stała maskownica.

Podsumowanie

Zabudowa pralki porządkuje wnętrze i odzyskuje miejsce, jeśli od początku uwzględni się wymiary urządzenia, luz na wentylację i przyłącza oraz dostęp do filtra. Podaj model pralki przy zamawianiu mebli, a szafkę zaprojektujemy pod jej wymiary. Szczegóły ustalimy przy wycenie.

Najczęstsze pytania

• Czy każdą pralkę można zabudować?
  Nie. Do zabudowy nadają się pralki ładowane od frontu. Przy modelu wolnostojącym trzeba też sprawdzić, czy da się zdjąć górną pokrywę i wypoziomować go nóżkami.
• Jakie odstępy zostawić przy zabudowie pralki?
  Około 3 cm po bokach i 5–10 cm z tyłu na węże, kable i obieg powietrza. Dzięki temu pralka się nie przegrzewa i nie przenosi drgań na meble.
• Czy pralka w kuchni jest głośniejsza niż w łazience?
  Sama pralka pracuje tak samo, ale w kuchni, zwłaszcza otwartej na salon, hałas bardziej przeszkadza. Zabudowa trochę go wycisza, a cichy model i mata antywibracyjna pomagają jeszcze bardziej.

Zobacz również: Pralka pod blatem w kuchni – jak ją zabudować? | Jak zaprojektować łazienkę z pralką i suszarką, by była estetyczna i wygodna? | Meble na wymiar do pralni – funkcjonalne i estetyczne rozwiązania